Anago 穴子

Anago od dawna jest bardzo lubianą neta edomae; dawniej stanowił dla zwykłych ludzi stały punkt jadłospisu, tuż obok marynowanego tuńczyka (maguro-no-zuke).

Między anago z Tokio a tym z Osaki jest wyraźna różnica. Sposób przyrządzania różni się głównie między regionami Kanto i Kansai: w Kansai najczęściej się go grilluje, a w Kanto dawną tradycją jest duszenie (ni-anago). Tak czy inaczej, puszyste mięso znakomicie łączy się ze słodkawym sosem na bazie sojowego. Sos smarowany na duszonym anago w świecie sushi nazywa się „tsume”, bo powstaje przez odparowanie.

Podobnie jak w przypadku węgorza, połowy anago w Japonii maleją — być może z powodu przełowienia — więc rosną nadzieje związane z hodowlą.

Pochodzenie: Aichi, Hyogo, Shimane Sezon: Lato