Tai 鯛

Tai od dawna podaje się przy uroczystych okazjach i ceni jako rybę przynoszącą pomyślność. W okresie Edo pagrus wysokiej jakości miał być jednym ze sztandarowych darów składanych siogunowi.

To ryba o białym mięsie i lekkim, delikatnym smaku, ale jej cechą wyróżniającą jest bogate umami tuż pod skórą. Sushi podaje się z odrobiną skóry. Choć wiele pagrusów pochodzi z hodowli, zawartość tłuszczu bywa w sam raz, a ich popularność nie ustępuje rybom dziko poławianym. Mniejsze sztuki uchodzą za smaczniejsze, przy czym największym powodzeniem cieszą się te o długości 40–50 cm.

Najlepszy sezon zależy od miejsca: dla Hokkaido i regionu Tohoku za idealną uważa się wiosnę, a dla obszaru od Kanto po Kiusiu — jesień. Dzięki temu gdzieś w Japonii tai jest w sezonie przez cały rok. Nazywa się je wtedy odpowiednio „sakura-dai” (pagrus wiśniowego kwiatu) i „momiji-dai” (pagrus jesiennych liści).

Pochodzenie: Cały kraj Sezon: Różni się w zależności od gatunku. Zima do wiosny dla madai (pagrusa właściwego).