Maguro 鮪

ពេលនិយាយពីស៊ូស៊ី ប្រហែលជាគ្មានជនជាតិជប៉ុនណាម្នាក់មិននឹកឃើញដល់ត្រីធូណា (maguro) ជាដំបូងឡើយ។ ត្រីធូណាមួយក្បាលអាចមានទម្ងន់ដល់ទៅ ៤០០ គីឡូក្រាម ហើយផ្នែកសាច់ដែលអាចយកមកបរិភោគក៏មានច្រើនប្រភេទផងដែរ។ ផ្នែកសាច់ក្រហមដែលនៅជិតកណ្ដាលខ្លួនហៅថា អាកាមិ រីឯផ្នែកខាងក្រៅជិតពោះដែលមានខ្លាញ់ច្រើនជាងហៅថា «តូរ៉ូ»។

ត្រីធូណាមានច្រើនប្រភេទ ប៉ុន្តែប្រភេទដែលមានគុណភាពខ្ពស់បំផុតហៅថា ហុនម៉ាហ្គូរ៉ូ (ត្រីធូណាគុលោមខៀវ ឬគូរ៉ូម៉ាហ្គូរ៉ូ) ជាពិសេសត្រីធូណាម៉ាកយីហោពីតំបន់អូម៉ា ខេត្តអាអូម៉ូរិ ល្បីល្បាញដោយសារតម្លៃដេញថ្លៃអាចឡើងដល់រាប់សិបលានយ៉េន។ ក្នុងចំណោមត្រីធូណាដែលលក់ជាទូទៅសព្វថ្ងៃនេះ ត្រីធូណាភ្នែកធំ (មេបាជិ) កាន់កាប់ចំណែកធំបំផុត ស្ទើរតែ ៤០ ភាគរយ។ និយាយពីត្រីធូណា គេគិតដល់អាកាមិមុនគេ ហើយក្នុងចំណោមអាកាមិនោះ សាច់ដែលមានពណ៌ក្រហមស្រអាប់បន្តិចត្រូវបានចាត់ទុកថាឆ្ងាញ់ជាងគេ។

ដោយសារត្រីធូណាជាប្រភេទដែលពេញនិយមខ្លាំង បច្ចេកទេសចិញ្ចឹមទាំងក្នុងស្រុកនិងក្រៅប្រទេសបានវិវឌ្ឍន៍ខ្លាំង ហើយបរិមាណកំពុងកើនឡើងក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។ នៅក្រៅប្រទេស ការចិញ្ចឹមនៅប្រទេសម៉ិកស៊ិកនិងអូស្ត្រាលីត្រូវបានគេស្គាល់ច្រើន។ តាមពិត តាមទស្សនៈជីវវិទ្យា ត្រីធូណាស្ថិតក្នុងគ្រួសារត្រីសាបា (Scombridae)។

សាច់អាកាមិរបស់ត្រីធូណាមានជាតិខ្លាញ់ទាប និងប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់។ វាជា neta ដែលគួរណែនាំសម្រាប់អ្នកដែលកំពុងចូលចិត្តហាត់កម្លាំងផងដែរ។

ប្រភព៖ ជុំវិញសមុទ្រជប៉ុនរហូតដល់តំបន់អាកាសធាតុកក់ក្តៅនៅទូទាំងពិភពលោក រដូវកាល៖ ដោយសារភាគច្រើនចែកចាយក្នុងទម្រង់កកសល ទទួលទានបានល្អគ្រប់រដូវ